Lifestyle

‘Angst mag de vrijheid van de kunstenaar niet in de weg staan’

Op de stenen vloer van de Oosterkerk staat de gamelan in een waaiervormopgesteld. Het is een reusachtig Instrument, bestaan ​​de uit een aantal liggende en staan ​​de bronzen gongs, Bonang (Gonketel) en de salon (Metallophone). DeIndonesisch-Dutch composer Sinta Wullur (Bandung, 1958) heeft haar gamelan-instrumentarium westers chromatisch gestemd, “wohlemperiert”. Dat is a wezenlijk verschillend van de oorspronkelijk Javaanse microtonaletoonschaal.

Voor het Ensemble Multifoon schreef zij het muziekstuk Ritual bell, global gong, Waarbij ze de gamelan Combineert met westerse Instrumenten als basklarinet en viool. Ook treden tijdens de muziekuitvoering, in de regie van Jos van Kan, twee vocale solisten op en een koor onder leiding van dirigent Fokko Oldenhuis.

voltallige muziekgezelschap repeteert in dekerk. Wullur beschouwt haar compositeie “alseen verbinding tussen oosterse enwester semuziek”. Op de vraag in hoeverre de westerse stemming van de gamelan geen culturele toe-eigening is, antowordt ze stellig: “Mensen denken dat een gamelan, zoals die bijvoorbeeld in het Tropenmuseum staat, dégamelanis, alsof het een museaal object is wa Magtornen. hetanders. Een gamelan is een levend Instrumentarium dat meebeweegt met muzikaleontwikkelingen. Door de westerse steming kan nieuwe muziek gemaakt worden met de Traditionalele, bronzen klanken van de gamelan. “

Rehearsal van Ritual bell, global gong, I met Bernada Data Astarien Illyasnajafi.
FotoHans Thé

Koloniale geschiedenis

Registrar Jos van Khan (Eindhoven, 1962) Verregde na tal van Regis in the Netherlands en Duitsland Hijstudeerde klassieke Opera in Taiwan: Ritual bell verklanken we de eeuwenlangekolonialegeschiedenisvan Indonesianiëen Nederland. In the script, Mirthe Frese zijn bestaan ​​de teksten vanaf de vroegste VOC-tijd tot op heden verwerkt. Nadrukkelijk zien we de geschiedenis als een gedeelde geschiedenis, erisnie téén verhaal, éenwa arheid. De harde feiten van het kolonialisme, zoals slavernij en uitbuiting, komen uiteraard aan deorde. “

Lees ook: Morele’s wording in Dutch in Vietnam

Wullur en Van Kan realiseren zich dat een voorstelling over het Nederlandse koloniale verleden nu complexer is danooit. Toch begrijpt Wullur die ophef niet altijd: “Mijn moeder studeerde en speelde klassiekewesterse piano in Indonesia. Beethoven, Chopin. De westerse muziekcultuur is me in het oosten doorgegeven door mijnmoeder. en compositie aan het Sweelinck Conservatorium. “Ook studeerde ze compositie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, bij Ton de Leeuw, Theo Loevendie en Louis Andriessen. In 2002, he founded Sinta Wullur verkozen tot Toondichteres des Vaderlands.

Ze vertelt dat vermenging van culturen vanaf haar vroegste jeugd in Bandung een vanzelfsprekendheid is: de wekelijkse godsdienstles op school onderwees de vier grote religies, islam, katholiek, protestants enhindoe. Die ervaring gaf haar een brede culturele kijk: “Wekunnen de geschiedenis niet terugdraaien”, zegt ze, “wel kunnen we met begrip en Respect omgaan met elkaars verleden.”

Gevoeligheden

Van Kan ziet zeker in dat maatschappelijke verandering broodnodig is maar is als regisseur ook bezorgd, omdat de gevoeligheden zo groot zijn: The hill we climb van de Amerikaanse dichteres Amanda Gorman is er een voorbeeld van dat we behoedzaam moeten zijn, en bijna op onze tenen moeten gaan lopen als het om koloniale onderwerpengaat. Maar ik wil niet bevriezen of me laten lamslaan door de angst niet politicaltiekcorrect tezijn. Angst mag de kunst en de vrijheid van de kunstenaar niet in de weg gaan staan, maar dat betekent natuurlijk niet dat ik mijn ogen en oren sluit voor nieuwe, belangwekkendeontwikkelingen. “

Voor Wullur overstijgt muziek deculturele barrières die dewereld, vooral het Oosten en Westen, steeds meer verdelen. Het is haar ideaal stijlen met elkaar teverbinden. Als ze aan Ritual bell, global gong denkt, dan is de St. Matthew Passion-Passion haaropkomt heteerstedat. Tijdens de repetitie in de Oosterkerk blijkt dat zo: een vioolsolo vermengt zich met de bronzen gamelan en de vocalisten zingen het verhaal, als in eenoratorium. Wullur: “Hetis jammer dat in de muziek nog te veel uit gescheiden werelden wordtgedacht. Zo vertellen we de veelzijdige Indonesische geschiedenis, met gamelan, koor enzang solisten.”

Ritual bell, global gong olv Fokko Oldenhuis. I met Ensemble Multifoon, Neon Koor and Bernadeta Astari en Ilyas Nadjafi. Premier: 18/9 Nikolaikerk, Utrecht. Tony t / m8 / 10. Inl: sintawullur.com

‘Angst mag de vrijheid van de kunstenaar niet in de weg staan’

Source link ‘Angst mag de vrijheid van de kunstenaar niet in de weg staan’

Back to top button