Lifestyle

Bij de paradijselijke schilderijen van Etel Adnan is ontroering nooit ver weg

Vooral een berg, dan de zon, soms de maan, en ook welde wereldbol. En dat het grootste deel vanhaarleven. Steeds dezelfde berg, dezelfde zon, dezelfde maan endezelfdewereldbol. Ze drukt de pure kleur uit haar tube en smeert dat met haar paletmes uit op het linnen dat ze – als de bladzijde in een boek – voor zich op tafelhee ftliggen. Pas is later gaatzekleurenmengen. Ze schildert de berg, die bekend is vanwege zijn bijna altijd in de mist gehulde top, holderals glas. Meet duidelijkevormen, staccato, daar een rechthoek, hier een gekartelde lijn, daar een strook als ineen plissé-rokje, soms ook gewoon twee conische vormenna astelkaar. De berg bestaat uit vlakken die donkergeel zijn, bruin en rood, grass groen en beige. Soms is debergniet eens als bergte herkennen. Dan kijk je naar een afwisseling vankleuren. Dansend, plagend, verleidend, raadselachtig. Zo schildert ze stug door, jaar in, jaar uit, al is er haast niemand die haar schilderijen graagziet.

Etel Adnan (1925-2021) is zo’n kunstenaar die – net als bijvoorbeeld Maria Lassnig – pas op hoogbejaarde leeftijd bekend wordt indekunstwereld. OpDocumenta13 in Kassel is selectie van haar her van kleur zinderende schilderijentezien in 2012. Kassel betekent de doorbraak van Adnan als kunstenaar, die naast het schilderen en tekenen toch vooral bekend werd als dichter, bekroond schrijverenkunstfilosoof. She Ze is dan87jaaroud.

Lees ook: Stedelijk Museum eert de compromisloze Maria Lassnig

Rond haar 34ste begint ze te schilderen, als ze met haar levenslange Partner, kunstenaar Simone Fattal, naar hetnoordenvan Californië verhuisteniederedag ​​bij het wakker worden haar’vriend’, zoals ze hem noemt, uit het raam This is deGrote Ocean. Adnan heeft dan al een behoorlijke odyssee achter de rug – van haar moederland her Libanon naar Frankrijk naar Amerika, weer terug naar Libanon en dan, na het uitbreken van de bloedige burgeroorlog, naar Californië. Haartaal is a vanalle wind streken. Frans leert ze als meisjeop school. Haar moeder her spreekt Grieks met haar her, haarvader Turks. Op straat hoortze Arabisch. After that, Als Adnan de Franse taal gaat zien als taal van de koloniale onderdrukker, verkiest ze structureel het Engels om in te publiceren enteschrijven. haar her beelden de werk gedichten van Arabische dichters natetekenen Arabic leertze door. En ten slotte is the Arabic kleur voor haar her een taal, net zo paradijselijk alshet Arabisch.

Fijnzinnig saluut

The Conservator-restor Sarah Tas en Het van Gogh Museum in Amsterdam met Werck van Adnan, a Dutch organization in the Netherlands. En wat een geluk is die tentoonstelling – zelfs al hangt errouwomheen. I want Adnanstierf with de aanloop vandeexpositie. Haar partner maaktedetentoon stellingaf. De laatste gesprekken met Adnandaterenuit 2020 en 2021 enzijn at decatalogus gebundeld.

In het Van Gogh zijn meer dan vijfenzeventig werken bij elkaar gebracht uit tal van particuliere en openbare verzamelingen over dewereld. Die werken functioneren als een fijnzinnig saluut: kijk zo kan het ook, je leven lang ongezien schilderen, en met wat een bijzonder resultaat. I met Er zijn schilderijen, er zijn energieke aquarellen, leporello’s – schitterende, Arabic schrift betekende en beschrevenharmonica-achtige boekjes – en erzijntapijten. Tie tapijten zijn als abstracte landschappen, vaak gemaakt naar aanleiding vaneen herinnering.

I met Van Gogh, I met Van Gogh, and I met Adnan on a verbal contract. En dat is mooi, want de twee zijn onvergelijkbaar in hun kleurgebruik en manier van schilderen, en toch hun leven lang beiden op zoek naar dezelfde uitdrukkingskrachtvankleur. Ook’s biography is expressed in words. Niet alleen was Van Gogh zo’n kunstenaar, aan wie zoals bekend, de roem tijdens zijn levenvoor bijging. Mar Ock is Van Gogh’s Adnan Persoon-like Belan-like Gewest.

Etel Adnan, Zonder Thai Tel (1970). Olieverf op doek, 46×38.2cm.
Photo Etel Adnan Real Estate
Etel Adnan, Satellite 12 (2020). Olieverf op doek, 33x22cm.
Photo Etel Adnan Real Estate
Etel Adnan In 2016.
Foto Fabrice Gibert

Enorme schok

 toen ik Van Goghs werk voor het eerst zag ”, vertelt zij in de catalogus,“ was dat eenenormeschok. – We hadden geen museainLibanon. Ik herinner mezijnzelfportretten. Ik was onderdeindruk dat iemand naar zichzelf kon kijken met zo’n precisie, zo’n intensiteit, bijnaondraaglijk. kleurechtbevrijd. Omdat hij die alswaarheidaannam “.

Het klinkt wat cryptisch, maardat is hetniet. The color you want – zo laat Van Gogh aan Adnan, en zo laat Adnan aan ons zien – is niet gebonden aaneenverschijningsvorm. Een stuk van een berg kan prima blauw zijn (Zonder Thai Tel, 2015). De lucht is voor de helft groen éngeel (California # 92013) en de zon kan soms een knalwit ding in de lucht zijn (landscape1990) soms een groen vierkantje in een blikkerend wit (Heat / hot, Ca. 1960). Dat maakt de werken – vaak dus landschappen – zo uitdagend om steeds weer opnie uwtebekijken. Enook ontroering is nooit verweg.

hoe vaak komt het nu voor dat je ontroerd raakt bij een schilderij, zelfs tegen je tranen moet vechten? En toch is dat wat de schilderijtjes van Adnan – ze she is schilder de altijd in een bescheiden formaat – doen.Detotar abstract series Proof of ability (2016-2017) en Het gewicht van de maan (2018) spreken van vorm, kleurenevenwichtalleen. Een met onvaste hand geschilder debolhangt in monochrome leegte. De warld kleurt rood, maar ergens anders weer grijs en geel met een nauwelijks waarneembaarwolkjeervoor. Een in contrarijk geel, blauw of groen geschilderde rechthoek onderaan het linnen suggereert een rectangle, maar tegelijkertijd ookhelema alniet. Het isf de warld wel zwaar is, maar altijd opnie uwtemaken. Je moet gewoon de moed niet opgeven, maar een stuk linnen pakken, een paar tube verf – endan beginnen.

Bij de paradijselijke schilderijen van Etel Adnan is ontroering nooit ver weg

Source link Bij de paradijselijke schilderijen van Etel Adnan is ontroering nooit ver weg

Back to top button