Lifestyle

De tuin in voor Reflectie, meditatie en kritiek

Dat Montmartre ooit platteland meets the moestuinen en een windmolen and is in the Parisian vegetable garden in Paris. Toch schilderde Vincent van Gogh in 1887 dit idyllische landschap – hoewel al in zijn tijd de grote stad ernaartoe oprukte. Ruim een ​​eeuw later zijn we gewend dat natuur moeten wijken voor de mens. Maar met de klimaatcrisis komt ook de vraag: hoe lang kunnen we dat nog volhouden?

Veel hedendaagse kunstenaars zijn bezig met de vraag hoe de mens zich tot de natuur verhoudt en hoe tuinen daarbij een rol kunnenspelen. Muses delen daarop in en de tuin alskunstwerk is dan ook niet meer weg tedenken.Voter turnout of the Reflector Ze Op de Opcomst van de Kunsttoin at the Central Museum De botanische revolutie: over de noodzaak van kunst en tuinieren, Waar de vroegere en hedendaagse maatschappij geduid wordt aan de hand van de tuin.

Het Museum heeft flink wat bruiklenen weten te regelen, zoals de Moestuinen op Montmartre Van Gogh (Stedelijk Museum Amsterdam), Entomology Book Metamorphosis insect Srinamensium van Maria Sibylla Merian (Universiteitsbibliotheek Utrecht) en het Drieluik met Mariaen kind, Jozef, angelen en heiligen at beslotentuin van de Meester van Delft (Cataline Convent). Bij dat laatste schilderij is een bijzondere link met het Centraal Museum: de tuin van het Musume sgeïnspireerdop de Mariatuin. Jammer dat die informatie, die het werk hier extra glans zou geven, er niet bijstaat. Er is namelijkgekozen de tentoonstelling zonder verduidelijkende bordjes te presenteren. Wie meer wil weten, moet in het zaalboek jeduiken.

Shut Earn Insects

De bruiklenen zijn goed gekozen, maar de werken uit eigen collectie zijn toch hetboeiendst. De zeventiende-eeuwse verzamelaarskast bevat een schat aan insects, zaden, skeletjes en allerlei ander grut, enkel om destijds aan bezoek te kunnentonen: ik ben rijk dus ik kan verzamelingena ananleggen. Natuur teruggebracht to thebbedingetjes.

Ook de tuin van het Poppen House van Petronella de la Court (1670-1690) is tezien. voor een aanstaan ​​de verbouwing van het Museum werd het huis tijdelijk gedemonteerd, waardoor het pareltje dat normaal rechtsonder zit los voor het voetlicht kankomen.

De tuin van het poppenhuis van Petronella de la Court uit 1670-1690
Photo Dieuwertje Bravenboer

Nog fraaier zijn de hedendaagse werken uit eigen collectorie. Bij het samenstellen van het Surinaamseinsectenboek bleek de kennis van tot slaaf gemaakte vrouwen onmisbaar – maar die kregen in 1705 geener kenning. Patricia Kaersenhout corrigeertdat met Palimpsest and erasure, Een serie beeldschone printed waarop ze platen uit hetboek in holdere monochrome kleurenheeft ingevuld and met ernaast een in grijs uitgevoerd portret van eenvrouw. Die kan zo uit de vergetelheid tevoorschijn komen.

Patricia Carsenhowts Palimpsest and erasure I met het injectenboek van Maria Sibylla Merianervoor at devitrine.
Photo Dieuwertje Bravenboer

Messcherpe kritiek

grass van Lungiswa Gqunta is een letterlijk messcherpe kritiek op hoe in Zuid-Afrika met geschillen over land wordt omgegaan: een veld van gebroken colaflesjes gevuld met een groene mindeden vloeistof, waarmee enerzijds het gazon flessen. De idee was om de flessenresten te vullen met benzine, maar dat kon uit veiligheids overwegingenniet.

Helemaal aan het einde van de expositie wacht devideo-installatie Modify variables, exclude accidental ones, eliminate impure ones, unravel tangled ones, discover unknown ones van Persijn Broersenen Margit Lukács. Op vijf doeken deinen en dansen planten op muziek. Moment of meditation in the garden opwaarin je je kunt onderdompelen: misschien wel de essentie van het genot van eentuin.

Video installation Modify variables, exclude accidental ones, eliminate impure ones, unravel tangled ones, discover unknown ones van Persijn Broersenen Margit Lukács.
Photo Dieuwertje Bravenboer

Na alle plantenpracht is wellicht de vraag bij de bezoeker: wat kan ik zelf doen? Op weg naar de uitgang geeft het Museum een ​​voorzet met Toevallig groen, zaailingen van de stad Van Hans Van Lunteren. Wie in Utrecht goed om zich heen kijkt, ziet dat tussen stoeptegels, tegen muren en langs grachten zaad wist uit te groeien tot struik of boom. Van Lunteren heeft een label ontwikkeld,’Zaailing gewenst’, dat iedereen aan spontaan opgekomen groen kanhangen. Levert het geen gevaar op, dan mag het blijven en kan het meehelpen aan de verdere vergroening van Utrecht. Dit charmante project zou landelijke navolging mogenkrijgen.

De tuin in voor Reflectie, meditatie en kritiek

Source link De tuin in voor Reflectie, meditatie en kritiek

Back to top button