Lifestyle

Heddy Honigmann:’Er zijn een aantal dingen waardoor ik zin heb om te leven’

De meer dan honderd jaar oude dokter in de film 100UP werkt nog steeds in hetziekenhuis. Documentary film Heddy Honigmann (70) vraagt ​​hem waarom hij elke ochtendoptaat. “Omnaa ret ziekenhuis te gaan”, zegt hij zonder aarzelen en misschien wel enigszins verbaasd over devraag.

Honigmann lacht als ze eraanterugdenkt.  ja ik dacht meteen: waarom heb ik dat zelf niet bedacht? Natuurlijk, hij moet werken. ”

Voorhaar is datnatuurlijk and ook als iemand over dehonderd is. Zelf zit ze soms in een rolstoel vanwege haar MS, maar dat maakt heus niet dat ze denkt dat het voor haar allemaal niet meerhoeft. Al vindt ze het nietleuk. Нgaat heel geleidelijkhè. Eerst loop je wat moeilijker, dan nog wat moeilijker, dan heb je soms een rollat ​​or nodig en dan kun je bijna helemaal niet meer lopen en heb je steeds een rollat ​​ornodig. “

It was owned by Ze mist het wel, het gevoel dat ze vroeger over haarlichaam. “Ikkon heel hard lopenen heel veren hoog springen, ik was kleinmaari kgingzó …” Zemaakt een gebaar met haar sierlijke kleine hand van iets dat opvliegt en veel verderopneer komt. Dat was zij.

We see waar ze vandaan komt, haar vader, haar films, als ze een beetje verontrust zegt, “Je hebt me nog helemaal niet gevraagd naar mijn plannen voornieuwe films” in Peru.

Alsof ik zou denken dat ze dieniet had it. Dacht ik dat? Ik weet dat ze kanker heeft, maar ik heb ook die film van haar gezien die altijd lijken te draaien om Vitaliteit, levanslust. Niet alleen die van de mensen die ze filmt, het is ook de kracht van de maakster zelf die je er invoelt.

A movie made with Ze wil, zegt ze and dak lozen. Н ik kan me niet voorstellen hoe het is om geen dak boven je hoofd tehebben. Als je niet binnen kunt komen uit de kou, als je zelfs niet een health klein kamertje hebt dat van jou is met een bed en een warmedeken.

Toen zegeïn stalleerd was aan het tafeltje in the het cafe in Amsterdam-West waar we hebben afgesproken, zei ze plompverloren: “Ik ben mijn laatste filmvergeten. Hoe begint-ie ook alweer?”

I met Twee violisten van het Concertgebouworkest, Liviu Prunaru en Valentina Svjatlovskaja, die voor jou spelen, zegik. En meteen daarna zit je in een rondva artbootmetje collega José Luis Guerínendie zegtdat hij denkt dat je film maakt om antwoorden te krijgen op je eigenlevens vragen.

“Engeefik antwoord?”

“no.”

Eigenlijk geldt dat min of meer voor iedere filmmaker, denktze.  Je kunt niet achter dingen komen door zomaar vragen te stellen, dus dan probeer je via een film enkele van de vragen die je jezelf stelt tebeantwoorden. Dat hoeft niet altijd een persoonlijke vraag te zijn, dat kan het nu, over waarom het zo slechtgaat. Het hoeft niet te zijn: waarom ben ik ziek, of waarom heeft het lot me zo getroffen, hele maalniet. “

Ze is duswelziek. Maar ze heeft ontzettend veel zin om nog een aantal film temaken. Regsvr nog een beetje ouder zienworden. Ik ben verliefd op mijn zoon, dat is zo’n leuke jongen, hij heeft zulke mooie blauwe ogen, dat heeft-ie van zijnvader. snelmissen. Er zijn een aantal dingen waardoor ik echt zin heb om televen. “

weet je van tevoren welke vragen je beantwoord wil zien in een film of merk je dat gaandeweg?

 Alletwee. I met Metaal en Melancholie, A movie about taxi drivers in Lima, Wild Ik Ein Beld Haven van Die Stud, Meet de Schofers al Hoofed Persoon en de Stud Ars Tweed Die・ Almar Mee Ride. Dat wist ik vantevoren. Maar bijvoorbeeld bijeh… noemeens een film? “

‘Ingelijst huwelijk’ bijvoorbeeld?

“We warn Heel Benieud Waalom Mensen Gingen Torwen, Waalom Bethris Jeom Je Leven te Binden en Eni Yemand. Als je het mij nu vraagt, heb ik wel een antwoord, maardit is mijntweede huwelijk. Mijn man Henk is, ja, hij is de allermooiste persoon die ik ooit hebontmoet. I met the hem. Ik kan met the hem heel wrecker vriden. Hij is ookheel zorgzaam voormij. Je kan soms voelen dat iemand het vervelend vindt om iets voor je te doen, in dit geval het helpen met derolstoel. Dan vraag. :’Zou je het erg vinden of lastig vinden om?’ – Knee. ”

Bij haar laatste film, No Heikamino, Ze zelf hetonderwerp. De film is gemaakt zoals de titel zegt:’er is geen weg’, die wordt al gaandegemaakt.  ik dacht: ik zou graag iets doen met Johanna (ter Steege) en met Kristien (Hemmerechts) en zeker met mijnzoon. Ik moet naar het ziekenhuis, misschien is het een ides hij mij brengt, wat hij vaakdoet. hetopgebouwd. Je weet nog niet wat de vorm zal zijn, maar je voelt dat er materiaal in zit om een ​​film van temaken. Wat ik niet wilde is van allemaal geheimen – die ik trouwens niet zoveel heb.

The usual gesprokenzie je jouniet of the je movie nauwelijks.

 Even zo’s eenhand opderug. Een veelaangena merepositie dan vóór de camera. I want dan zit je ook te denken: zit mijn haar goed, loop ik goed met mijn rollator of een beetje krom, heb ik de juiste trui aan of heeft die te veel vierkantjes voor de camera? Bij andere’s movie is dat makkelijker, maar bij deze – hoe zei je dat de film begint? “

Met de musici.

 ja ik denk dat het daar ook echt mee begonnenis. Liviu en Valentina waren zo lief om een ​​hele ochtend te komenspelen. Dan weet je dat je een goed begin hebt dat ergens naartoe zalgaan. ik mezelf dan al neergezet, ik zit daar teluisteren. “

Je kunt niet achter dingen komen door zomaar vragen te stellen

hetcafe loopt af en toe een duif naar binnen en Honigmann wil de muziek graag wat zachter en de deuren dicht voor de tocht. Voel jij je een Amsterdam Mar? vraag ikhaar.

 ik hou van de stad vanaf de eerste keer dat ik erkwam. Ik liep langs een gracht naar het adres van mijn eerste man, Frans van de Staak, en ik dacht: ja, hier zou ik gelukkig kunnen worden. “

Ze begint haar wandeling te beschrijven, hoe ze liep, hoe ze stopte om naar de huizen te kijken, naar de mensen, naar hoe het licht op de grachten viel, hoe een brug opening.  Het was sublime. Ik ben aan het lopen, dacht ik, in mijn toekomstigestad. Niemand zei hallo, maar de stad zei hallo. ”

En voelt ze zich nog thuis in Lima, waar ze vandaan komt?

Alles aan haar begin testralen. well! Zeker! Aankomen in Lima is heerlijk. En weer begint ze te beschrijven wat ze danziet.

Als je nu zou denken dat het over de pijn van emigratie zou gaan, dan is dat een misverstand. Bij haar is die tweespalt vooral rijkdom: erzijnt wéépla atsenopde wereld waar ze zich helemaal thuis voelt.

Al is datwel minder nu haar moeder, died in Lima woonde, er niet meer. Ze vertelt hoe leuk het was toen haar moeder nog leefde, hoe mooi ze was,’eens noepje’. Hoeze haar eens of meegenomen in Amsterdam hosted a naareen concert. Ajax begon te declameren, ze was toneel actrice ooit. En dan gaat het over haar zus en over haar joodse vader die in concentratiekamp Mauthausen zat voor hij naar Peru kwam, waar hij een beroemde striptekena arwerd. Ze knew that moeizameverstandhouding had met the hem. Hij heeft haar leren schieten, vertelt ze, vondo ze wel stoer, en er was een keer dat hij dacht dat er een poema – ″ Kijk, zo gaan die vertellingen bijmij. ”

Nu ze zo over haar verleden zit te praten, moet ik denken, zeg ik, aane enscènein 100UP waarin twee stokoude zussen zitten te praten en de ene, Shirley, tegen de andere zegt:’Het is vandaag de verjaardag van moeder. ‘Daar wil haar zus niets vanweten. Het is “verspildetijd” zegtze, om aan het verleden tedenken.  waarom zouden we daaraan denken? Dat is voor bij. ”

 dat vond ikeen heel mooiescène. Even witch Ikdenk dat Shirley meer was dan haar zuster, die schrapte echt hetverleden. Shirley leeft nog, ze zal nu 107zijn. Ik zie haar voor me, ze zal zeker th als ze niet meer kan lopen, dan gaat ze met haar rollator of met haar rolstoel naar het cafe op de hoek om mensen teontmoeten. “

Dat is wat de mensen drijft, zegtze.  gaat om niks en het gaat omalles. Het gaat erom dat je het nog prachtig vindt om, in je eentje of geholpen door iemand anders, je aan te kleden, naarhetcafe op de hoek te lopen en daar mensen te ontmoeten, ookonbeken. dat zelf ook leuk, dat zie je inmijnfilms. Je kunt wie dan ook voor mij zetten en ik heb eenges prek. ”

Geneer je je weleens om iets te vragen?

 Als ik gegeneerd ben, dan hoor je het in mijnstem. Dan ga ik die vraag herhalen, zeggen:’Ehm ja? En hoe ging het nou? ” O Amor Natural (Een film waarin ze mensen vraagt ​​de openlijk seksuele gedichten van de Braziliaanse Carlos Drummond de Andrade voor te lezen) was het zekerzo. Dat was an allergic pre-care for the heel. Elke ochtend als ik wakker werd in het hotel, dacht ik: hoe ga ik het vandaag aanpakken? Ik spreek die mevrouw, dat is iemand uit een krottenwijk, dus dan kan ik wat openlijker zijn, die praten veel makkelijker over seks en lief de. Iedere keer als ik met iemand ga praten, vraag ik me af: wat is het dat ik zoek? “

picture? Wat zoek je?

 dat hangt af van de film, maar bij O amor een soort waarheid. Iets ontdekken wat ik zelf niet weet, met de gedichten alsbreekijzer. Ik spreek in die film met twee oude mannen en ze gaan spontaan dingen vertellen en ik vraag aan de ene:’Doe jij dat nog? ‘. “Eh?”, Vraag ik dan aan de oudste,’doet u dat nog? ‘Dat was Heel Royke. Het gesprek komt in een stroom en je weet dat je een bepaalde vraag wilt stellen, maar jeweetnietzekerófjehemgaatstellen en ook nietwanneer. Het Moe Van Zelfcomen. ”

Het gaat erom iets te ontdekken wat ik zelf niet weet

The Haar person delays haarveelzien. Lima tonenhun wrakke auto’s, straatkinderen hun kunstjes, iemand neemt haar mee naar zijn armelijke huis om haar zijn vrouw en kinderen tevertonen taxi driver.

Did Heb je weleens medelijden meet je’s person?

Regsvr, ik heb bij mijn eerste film al geleerd: je moet nooit medelijdenhebben. Dan doe je iemandtekort. En ik ben daar geboren in dat land, dat maakt ook veelverschil. ”

Een man die in een Restaurant werkt, in El Olvido, neemt je mee naar huis en dan vraag jij aan zijn vrouw:’Hebt u weleens in zijn Restaurants gegeten’…

 en dan zegt ze:’nee.’ Een heel kleinhuisje’s Zezitten ophet bed. Ik wist dat ze nee zou zeggen op de een of andere manier – toen has ik veel moeite om dat tevragen. “

Maar jevraagt ​​torch door.

Het was echt een Het was echt een Het was echt een Het was echt een met ook een aardige baas, Daihaden Het vast Welgod Gebonden. Ik vond dat echt eenpij “

Een van de taxichauffeurs, die een dochtertje heeft met leukemie, zegt op een gegeven moment:’Het leven is hard, maarmooi. ‘Voel jij dat ook zo?

“Ja”, zegtze met veel’s overtuge.  die zin is jarenlang eendiscussiethema geweest tussen mij en mijn eersteman. Hij geloofde daar niet in, in dat het toch mooi is als het zo hardis. Ikwel. “

hetüberhauptweleenvraag voor jou of het leven de moeite waard is?

“no.”

Je vindt het gewoon de moeite waard?

“well”

Heddy Honigmann:’Er zijn een aantal dingen waardoor ik zin heb om te leven’

Source link Heddy Honigmann:’Er zijn een aantal dingen waardoor ik zin heb om te leven’

Back to top button