Lifestyle

Het portret met de ‘te grote oren’

Er was eens een arme schilder… Dit verhaal over een afgewezen portret leest een somber sprookje, zoals de kunstcriticus Rudy Hodel het in het Fries eens omschreef: “It lest as in swart mearke: der wie ris in earme skilder…”.

Die arme schilder was Sjoerd de Vries, beginnen als huisschilder, geëindigd als gewaardeerd Fries kunstenaar. Hij he 2020 Leeuwarden Oberleden, 78 jaar oud. De Vries was kunstenaar die zijn landschappen en portretten schilderde en kerfde in cartons. Zijn his sobere Friese landschappen his, met messneden als rijen van rietstengels zijn nog steeds bekend.

Eén portret van hem is berucht. This was published in 1971 by schilderde van Leeuwardens langstzittende naoorlogse burgermeester, mr. Het begon vol goede bedoelingen.

De eis: dat het portret tot 10 jaar na zijn dood niet publiekelijk getoond zou worden

De Vries kweet zich schilderend en snijdend in karton van zijn taak, en twee van de drie geportretteerden waren tevreden. Hij vond zijn oren te groot, hij loensde, zijn haar klopte niet, kortom, zo schreef de gekwelde geportretteerde: “De afbeelding is niet overeenkomstig de werkelijkheid in het bijzonder het onderste gedeelte van het gezicht; de oren zijn te groot; It’s afwijkend.

Van der Meulen vroeg de kunstenaar het schilderij aan te passen. En de oud-burgemeester, jurist, stapte naar de rechter. Encounter is 10 jars from portlet to portlet. Dat recht heb je, volgens artikel 20 van de Auteurswet, als het gaat een in jouw opdracht gemaakt portret. De rechter gaf Van der Meulen gelijk.

Sjoerd de Vries by Het portret van mr. A. van der Meulen.

If you want it was de oud-burgemeester niet strikt genomen de opdrachtgever. het schilderij was toch voor hem. bedoeld als eerbetoon. Het schilderij ging in the een depot of the Het Fries Museum. Tot chagrijn van de kunstenaar, die het portret inclusief oren charmant vond, zoals hij after in NRC Zei.

In 1993 Toen van der Muren overleaded, Wilde de Vries, Die Zig Ars Omvenur Wegezet Voelde, Het Schildery Exportalen. Weer volgden rechtszaken, de scheldende schilder werd uit de rechtszaal gezet.

Pas in 2003 mocht het portret, dat alleszins lijkt, weer getoond worden. Tot freugde van de kunstenaar.

Volgens journalist Martin van Amerongen was Leeuwarden’s top engineer. Dat ging zo, volgens Van Amerongen: “’Dag meneer Van der Meulen, kent u mij nog?’ vroeg de kunstenaar. ”, in front of the former Chief Executive.

Het portret met de ‘te grote oren’

Source link Het portret met de ‘te grote oren’

Back to top button