Lifestyle

Hoe het minzame mondje uit de portretkunst verdween

Koningin Elizabeth heeft een fascinerendemond. Tenminste, op het holografische portret dat de Canadese kunstenaar Chris Levine in 2012 van haarmaakte. Link – voor de kijker rechts – krult de mondhoek iets meer dan rechts is de lachvouw iets dieper. Terwijl je als kijker voor het portret staat en het 3D-portret vanuit verschillende invalshoeken probeert te bekijken, vraag je je af: zou ze vaak stiekem achter haar hand schateren terwijl ze de rest van haar gezicht zove

Het is in ieder geval een 3D-portret waar je eindeloos voor blijft staan ​​in het Fries Museum, waar de reizende tentoon stelling Icon and identity te zien is, grotendeels gebaseerd op de collectie van de National Portrait Gallery (London). Ruim honderd werken nemen je mee in de portretkunst van 1505 (koning Hendrik VII) tot 2021 (prinses Albertine Agnes op een portret dat Natasja Kensmil maakte), van een portret van Shakespeare (rond 1600) tot Dame Vivienne Westwood (uit 2012)

Wie alle honderd portretten bekijkt, ziet dat de mond de afgelopen eeuwen weliswaar sterk is ontwikkeld, maar dat een dichte mond destandaard is gebleven. Terwijl steeds meer stemmen golden en de opengetrokken scheur in de politiek zelfs de norm is geworden, geldt nog steeds: wie herinnerd wil blijven, drukt zijn of haar lippen opelkaar.

Man’s head (self-portrait III) Van Lucian Freud (1963)
Photo Lucian Freud Archive / Bridgeman Image.
Amy blue, Een portret van Amy Winehouse (2011).
Photo Marlene Dumas
Link: Man’s Head (Self-Portrait III) Van Lucian Freud (1963)
Rechts: Amy Blue, Ein Portlet Van Amy Winehouse (2011)

Photo Lucian Freud Archive / Bridgeman Image, Marlene Dumas

Neem Het Feniks Portret van koningin Elizabeth I (1533-1603) uit1575 Door Nicholas Hilliard. de rijk versierde jurk met een vette steen in the shell mound, but is op een kraag een wit hoofd neergezet van devorstin. Terwijl op de wespentaille na alles groot is aan deze vrouw – schouders, handen, voorhoofd, oog-irissen en lange neus – valt op dat haar mondminus cuulis. Dat haar hand er groot op staat, begrijpelijk. haar tijd gold ze eerderals In “bevalligdanknap”, zoals een Venetiaanse ambassadeur in die tijd opmerkte, maar werd ze geprezen om haar mooie handen met lange dunne vingers en verzorgdenagels. De samengeknepen mond geeft aan: I met mij valt niet tespotten.

Dan Lippen

Iets vergelijkbaars straalt het portret van haar vader uit, Koning Hendrik VIII (1491-1547). Ook bij hem is alles groot – begrijpelijk voor wie bedenkt dat de man zo dik was dat hij omhoog getakeld moest worden – behalve demond. Net als bij zijn dochter ligt dat vooral aan de bovenlip, die weliswaar wat breder is dan de onderlip, maar vooral veel dunner.

En zo zijn er talloze portretten van mannen en vrouwen met dunne lipjes. Willem, prins van Oranje (1650-1702), heeft weliswaar rode lippen also f er lippenstift op zit, maar een heel smalmondje. Iedereen van het gezin van Arthur Capel (vader, moeder en vijf van hun negen kinderen) heeft op een portret uit 1640 een pruilmondje onder een langeneus. Op het schilderij kun je zien dat het gezin niets tekortkwam en toch kijken zezuinig. Dat vader Capel en de oudste zoon onder weinig prettige omstandigheden vermoord zouden worden vanwege hun politieke keuzes, kon de reden niet zijn: de strafvoltrekking was ruim na de voltooiing van hetportret.

We zijn onzemond

De mond kan bedreigend zijn: door teschuim bekken of vuil tes puwen. De mond is bovendien het startpunt van despijsvertering. De romantiek wil dat het oog de spiegel tot de ziel is, maar het is de mond die werkelijk uitdrukking geeft aan opgewektheid, verliefdheid, verdriet of gekwetstheid. En de mond is ook het begin van beïn vloedingengevaarlijkemeningen. We Zeggen Door Watt and the man is Wat Men Eat – wij zijn on zemond.

Misschien verklaart dat dat monden op veel oude portretten klein en minzaam zijn, in al die gezichten met opvallend weinig levens vouweneromheen. Waar kleuren, kleding en sieraden symbool stonden voor de machtsverhoudingen, doen de portretten er het zwijgentoe. Een kleine mond als teken van beschaving, geremdheid en controle.

Natuurlijk zijn er uitzonderingen: zowel de mond op het portret van de Britse admiraal Horatio Nelson (1758-1805) als zijn geliefde Emma Hamilton (1765-1815) mag erzijn. Die van hem is een beetje vierkant om zijn ijdelheid en bazigheid uit te drukken, die van haar woest aantrekkelijk, ietwatgeopend. Hamilton’s portrait was the 1785 gemaakt door George Romney, and the de tijd dat hijvolledig door haar was geobsedeerd. Ze kijkt pienter op het portret, en je vraagt ​​je af of ze iets wil gaan zeggen of dat haar enigszins geopende mond voor verleiding staat. Hetkan Arebay. 1791 Zelf zei ze dat ze iemand was die de wereld (lees: England) “wild elaten zien dat een mooie vrouw geen leeghoofd hoeft tezijn”. Het liet onverlet dat ze twee jaar na de dood van admiraal Nelson bankroet was en uiteindelijk berooid op straatstierf.

Mary seacole (1869) Door Albert Charles Charen
Photo National Portrait Gallery, London
Portrait of Queen Elizabeth II (Queen Elizabeth II)equality), In 2012, Door Chris Levine met Rob Munday.
Photo Chris Levine
Link: Mary Seacole (1869) Door Albert Charles Charen
Rechts: Portlet Van Queen Elizabeth II (Equality), 2012, Door Chris Levine met Rob Monday.

National Portrait Gallery of Photographs / Chris Levine, London

De mond wordt pasecht celebrity opet moment dat emotie meer ruimte krijgt, en de fotografie natuurlijk haar steentje bijdraagt. Een mooi voorbeeld is zanger Harry Belafonte (1927). 1954 Hijwerd Melancholia gefotografeerd Door Dorothy Wilding. Hij staat aan de vooravond van zijn success, maar je ziet het er niet aanaf. Zelf beschrijft Belafonte zich in deze periode als zoekende: “Ik was Nogsteed in the fight over mijn racialeachtergrond. Ik was zwart, inderdaad, maar West-Indisch, trad op voor een wit publiek – eenculture lehybride. Even Mooy Mondo was Anna May Wong (1905-1961) and Hollywood star van Chinese Afcomst. Ze verliet de Amerikaanse filmwereld omdat ze er genoeg van had dat de  Chinese op het filmdoek bijna altijd een schurk is, moordlustig enonbetrouwbaar ”.

Luidruchtige Monden

Beiden kijken treurig en melancholiek, maar een brede mond is niet voorbehouden aan een bespiegelendkarakter. Prominenter zijn de luidruchtige monden op een foto van de Beatles (Norman Parkinson, 1963). Terwijl ze alle vier loensend in de camera kijken, hebben ze stuk voor een stuk een wat onnozele lach om de lippen. Totaal niet majesteitelijk, zoals de Britten een paar eeuwen eerder op al die portretten hadden, wel meer een mond waarbij je je kan voorstellen dat je niet zozeer heimelijke aanbidders of hielenlikkers om je heen hebt, maar

De volgende stap: de man als pin-up, zo beschreef schrijver Francis Wyndham toen hij David Bailey’s foto van Sir Mick Jaggerzag. Met dikke lippen iets uit elkaar kijkt hij met zijn bontmutsje om het hoofd de toeschouwer verleidelijkaan.

Naive rack

Verleidelijk lachen blijktingewikkeld. Het is niet voor niets dat modellen meestal chagrijnigkijken. Wie de mond stijf op elkaar heeft, lijkt bovendien Intelligenter; wie lacht is an open mond fool. Hetbeste bewijs daarvan from the het Fries Museum is de foto van Rowan Atkinson. The 1993 Koos Breukel leg de hem is vast. Anders dan bij de gebruikelijke portretten is the de foto vanon de op genome. Waar grote, lange neuzen in vroeger tijden de Standaard waren om een ​​adellijk type neer te zetten, krijgt de grote neus op deze foto een nieuwe dimensie: de kijker wordt getrakteerd op een blik in de enorme neusgaten van Atkinson. Om de niet al te snuggere Mr. Bean een nog dommere uitstraling te geven hangt de mond watopen.

De mond mag op portretten en foto’s doorgaans dicht zijn, er is inhet Fries Museumé enuitzon deringvaneenopen mond die ook nog eens mooi is: van het lachende fotomodel Naomi Campbell (1970) die in 1987 werd Genomen Door Patrick Demarchelier. Maarhet is echteenuitzondering. De lippen hoeven niet meer zo stevig op elkaar als vroeger, maar wie een portret wil laten maken, kan nog steeds het best zijn monddichthouden.

De tentoonstelling Icons and Identities is te zien in het Fries Museum in Leeuwarden tot en met 9 januari 2022.

1987 Naomi Campbell
Photo Patrick de Marcherie

Portret van Malala Yousafzai Door Shirin Neshat, 2018.


Photo National Portrait Gallery, London

Link: 1987 Naomi Campbell
Rechts: Portret van Malala Yousafzai Door Shirin Neshat, 2018

Patrick de Marcherie in the photo, National Portrait Gallery / London

Hoe het minzame mondje uit de portretkunst verdween

Source link Hoe het minzame mondje uit de portretkunst verdween

Back to top button