Lifestyle

Inzoomen op het leven van de kleine, stotterende Loes

“Eris overalwel wat”, zingt de kleine Loes, terwijl ze over straat hinkelt, “helemaalnie terg”. Weetze at haargezinga at het anders dan in anderegezinnen. Haar vader is “de man waar iets mee is”, en haar moeder her kan, “er ook niksa ando en”. Loes stutters like dat she is positief blijft, ook al she is stottert she is zesteedsvaker.

Schrijver Maria Goos schreef Uit het hoofd voor Loes Luca Luca speelt het personage Loes, een Rotterdamseartieste. Hetstukbestaatenerzijdsuit scèneswaarin Loesalsactriceop hettoneel staat en bijvoorbeeld geen zin heeft om bepaalde momenten uit haar leven her tentoneletebrengen. Daarbij praat ze ook over of tegenhet publiek. She is Daarnaastzijner scènes waarinzein haarrolduikt. Het levensverhaal dat She is uit de zescènes opdoemt, lijkt in grote lijnen op het levensverhaal van Lucazelf.

Aan een tafeltje zit de tegenpool van Loes: een beginnend actrice (Kaatje Kooij),’Oortje’ genoemd, omdat ze Loes eigenlijk via een zender haar tekst zou influisteren vanuit de coulissen. Dat werkte niet, duskreegzeeen plekó phettoneel. Loes is a hermentor: Ortje moet alles wat minder ernstig nemen, minderonzekerzijn.

Als deactricesniet discus siëren overdevoorstelling of het vak, splenze scènes die inzoomen op Loes’jeugd en haar relatie methaarouders. Het is een verhaal dat begint als baby op de bank bij opoe en eindigt op een’treurstoel’, waar Loes is gestrand na het overlijden vanhaar man. Vooral haar vader Her valt op: een excentrieke figuur, die jongens mee naarhuis nam. Hoewel het gezin krap bij kas zat, werkte hijniet. Loes schiet heen en weer tussen bewonderingenafkeuring.

Uit het hoofd een persoonlijke vertelling, die generatieverschillen aanstipt en eentijdsbeeldgeeft. Het is een typische Goos-tekst met holder-komische dialogen en mooie beschrijvingen, zoals: Н ismetlachen. Je weet wel: dat mensen hun mond opendoen en dat er dan eenorkestjeuitkomt. Ze laten hun tanden zien maar ze willen je.

Voorbij de tekst en het spel (de actrices hebben een fijne chemie) creates a neat heel fantasy. Voor iedere levensfase pakken de spelers er een andere stoel bij; opeen wandje is eendoekges childerd. In de regie van Aat Ceelen verloopt de opbouw naar het dramatische einde ooknietvlekkeloos. Toch maakt het indruk als Loes het verdriet uiteindelijk over zich heen laat spoelen en het stotterende meisje uit haarjeugdom armt.

Inzoomen op het leven van de kleine, stotterende Loes

Source link Inzoomen op het leven van de kleine, stotterende Loes

Back to top button