Lifestyle

Je voelt, ziet en hoort het Parijs van Proust

Meteen bij binnenkomst hoor je de koetsen ratelen, de paardenhinneken. Het licht is gedimd, je betreedt een chic Parijs’hôtel, geeft je hoge hoed af, en je smetteloze witte hands choen en. de verte hoor je het geroezemoes van stemmen, een strijkje, dames in avondtoilet kijken speurend over hun uitgevouwen waaiersheen.

Zo stap je op de expositie Marcel Proust. Un roman parisien meteen de Parijse aristocratie van een eeuw geleden binnen. Paris is higher at the Carnavalet Museum’s Het Practig Guereno Verde. Op zoek naar de verloren tijd.. Je voelt het, je ziet het en je hoorthet. Als je de tentoonstelling bezoekt word je als vanzelf een personage in Prousts literaire universalsum.

Iets meer dan honderdvijftig jaar geleden werd de wasldberoemde Franse schrijver geboren, in de rue de La Fontaine, in het 16 dearrondissement. Als kind speelde hij in het Parc Monceau en in de tuinenvande Champs-Elysées. Hij ging naar schoolophetlycée Condorcet, studenter de aan de Science Po en de Sorbonne. Later organizers de hij in het huis van zijn ouders, in de rue de Courcelles, diners voor de Parijse beau-monde en werd hij een graaggeziene gast in desalons van de gegoede bourgeoisie en dearistocratie. Hij bezocht ateliers van bevriende kunstenaars,’maisons closes’ en de beroemde cafes van zijntijd. Al die warlden vind je terug op detentoon stelling.

Plattegrond

Twee grote portretten aan het begin: een van zijn moeder, Jeanne Weil, afkomstig uit een Joodse handelsfamilie die zich tijdens het Premier Empire, de tijd van Napoleon Bonaparte, installeerde in de Marais en via wie Marcel behoorde tot de Parijse

Anaïs Beauvais, Madame Adriamp Roost, 1880
Carnavalet Museum, Paris.

Daarnaast een schilderij van zijn vader, de arts Adrien Proust, telg uit een kruideniersfamilie in Illiers (tegenwoordig Illiers-Combray). Een Metershoge getekende plattegrond geeft precies aan waar Proust tijdens zijn leven woonde (op zeven verschillende adressen), waar hij naar school ging, waar zijn uitge verszaten. Ook is aangegevenwaar zijn hoofdpersonen huisden: hethôtel particuliervan Charles en Odette Swann, personages uit Op zoek naar de verloren tijd, Bevond zich op de Place de l’Étoile, dat van de graaf en gravin de Guermantes in deruedue Faubourg Saint-Honoré. Ook kun je zien waar Proust zijn bloemen kocht, welke juwelier hij bezocht, bij welke Restaurants hij at en bij welke apotheek hij zijn medicijnen haalde. éénoogopslagziejedatzijn leven zich vooral afspeelde in de noordwesthoek van de rechter Seine-oever, in de 8ste, 9de, 16de en 17de arrondissementen, ook nu nog de duurste en chicste wijken van Paris.

Aan de hand van zo’n driehonderd kunstwerken volg je Prousts parcours dat tot leven komt in schilderijen, tekeningen, affiches, foto’s, audio- en videofragmenten (verfilmingen dooronderandere Völker Schlöndorff) engebruiksvoor van de livestream. Schilderijen van het Louvre, dat hij al jong intensief bezocht, werpen je terug in een tijd voor de piramide, eenprachtiguit gelichte balkonscè neinde Opera, vandehandvan René-Xavier Prinetlaatje de pracht en praal van de aristo

Marcel Proust en zijn Tennisvrienden (1892)
Onbekende fotograaf, Bibliothèque Nationale de France

Opgedoft Parijs

Het zijnevenzovele beelden verbonden met Op zoek naar de verloren tijd.. Vooralvan Jean Béraudtrefjeschilderijenaan, bijvoorbeeld van de Boulevard des Capucines, waar de verteller op zoek gaat naar Odette, op wie hij verliefd is; door je oogharen zie je de verteller de dames enherenobserveren opdesoirées Henri Gervex neemt je op zijn schilderij mee naar de Le Bal de l’Opera, waar hooggehoede mannen rond een gemaskerde, in het wit geklede damed rommen. Een portret van John Ruskin herinnert eraan hoezeer de Engelse kunsthistoricus de kunstzinnige blikvan Proustbeïn vloed de.

Proust, zo vertelt dichter en schrijver Jean Cocteau in een video (Portrait souvenirs, It 1962), leefde’een labyrint van beleefdheden’, hij was extreem gevoelig en alles wat hij meemaakte vergrootte hij in zijn werk magistraaluit. Schrijver-Diplomat Paul Morand getuigt dat spreken met Proust was’zoals een berg beklimmen zonder ooit de top tebereiken’. Zijn zinnen regen zich aan elkaar, zaten vol krullen, zijpaden enafsplitsingen. Hij sprak, kortom, zoals hijschreef. Prousts trouwe huishoudster, Celeste Albaret, herinnert zich de dag waarop de schrijver haar met kinderlijk enthousiasme ontving: hij has groot nieuws, hij has het woord’Fin’opgesch reven. Nu kon hij rustigsterven. Wat honderd jaar geleden, op 18, November 1922, gebeurde.

Het Heart Van de Root Start Het Beloemde Koperen Bed Warfarin Proust Het Roy Wendil Van Jean Werck Shreef En Dat Hiji Nar Verluid Legermatig Best Ruido meets Anti-Astmapoeder. Op zich maakt dat bed geen verpletterende indruk. Wel spreekt het kleine langwerpige stukje kurk aan de muur tot de verbeelding; het is een deeltje van de plakken kurk waarmee de schrijver zijn hele kamer liet betimmeren, zodat hij niet werd gestoord door lawaai van buiten. een video vertelt Jean Cocteau dat Prousts bovenburen zich bij hun werklui beklaagden over de trage voortgang van de werkzaamheden in hun appartement waartoe zij opdracht had dengegeven. Jean’s Wonder – Proust had a chicken Beta Aldo.

Je voelt, ziet en hoort het Parijs van Proust

Source link Je voelt, ziet en hoort het Parijs van Proust

Back to top button