Lifestyle

Ontroerend portret van drie vrouwen dievastzitten in een keurslijf

De uren verstrijken maar de tijd staat stil, dat is wat regisseur Eline Arbo benadrukt in haar Adaptatie van Michael Cunninghams roman Douren uit 1998. We volgen Clarissa Vaughan and the editor used haar echtgenootvoorbereidt. Haar leven wordt gespiegeld aan dat van Laura Brown, een huisvrouw uit de jaren veertig die de roman Mrs. Darrowei Virginia Woolf Reest. Ondertussen zien we hoe Virginia Woolf in 1923 diezelfde roman aan het schrijven is en haar demonen tracht tebeteugelen.

haar eerderevo orstelling net al Drie zusters (Naar Tsjechov) werpt Arbo een blik op de positie van vrouwen vanuit verschillende tijdsbeelden – die hier gaandeweg meer op elkaaringrijpen. Drie vrouwen Worstelen met hun tijdgeest, dromen ervan te ontsnappen maar hechten ondertussen toch te veel aan hetleven. Dat wordt rijkgeschakeerd vertolkt: Marieke Heebink speelt Clarissa vol doorleef demotie. Ilke Paddenburg speelt Laura juist heel verstild, ogenschijnlijk uitgeblust, maar achter haar gladgestreken mimiek wakkert het vuuraan. Chris Neatwert Spirt Wolf Zokend, getormenteerd en op momenten prachtigfragiel.

Lees ookhet interview met Eline Arbo uit 2020 ‘Ik geloof echt dat theater de wereld kan veranderen’..

Arbo voert de drie vrouwen simulta anop. I met daaropfragmentenvaneen at Op hettoneel plaatste scenograaf Pascal Leboucq een grote draaischijf, geeltinten gehuld interieur: een garderobekast, banksstel, toilet. In beelden de scèneszien, we hoe de drie levens op momenten vrijwel samenvallen: soms belanden de vrouwen samen aan hetzelfde keukenblok – decennia van elkaar verwijderd, maartoch heel intiem.

Het midden van het podium draait niet mee: daar begeeft Steven Van Watermeulen als verteller zichop. Een mooie vondst: The shell mound has er rust en overzicht, maar deze vrouwen zitten, de periferie en zijn overgeleverd aan de maalstroom van hunlevens. Van Watermeulen speelt ook het gekwetste zoontje van Laura en de volwassen Variant daarvan in het leven van Clarissa, die venijnig en gepijnigd de wereld zijn rug toekeert – twee prachtigevertolkingen. Majd Mardo en Sinem Kavus zorgen voor de live-soundtrack op het zijtoneel en spelen daaromheen een keur aandubbel rollen. Vooral Kavus biedt met sprankelendtoneelspel Welcom tegenwichtaan het vaak zwaarmoedigegeheel.

Lees ook de recensie van Drie zusters: ‘Eline Arbo zet vraagt ​​ekens bij haperende emancipatie’..

want Douren Weliswaar gelaagd en zeer onderhoudend, maar bij vlagen ook een wat al te gewichtige voorstelling geworden. Arbo bewerkte eerder onder meer Goethe, Albert Camusen Édouard Louis. De energieke en brutale theatretaal waarmee ze repertoire naar haar eigen hand zette, kon steevast op grote lofrekenen. At Haar Beworking Van Camu ” De rechtvaardigen (2018) plaatste ze letterlijk een bom onder het laatstebedrijf. Douren grijpt ontegenzeggelijk naar de keel, maar er zijn ook momenten dat je de Eline Arbo mist die met bravoure en lef haar eigen voorstelling actie font regelt.

Ontroerend portret van drie vrouwen dievastzitten in een keurslijf

Source link Ontroerend portret van drie vrouwen dievastzitten in een keurslijf

Back to top button