Lifestyle

Stephen Sondheim: de geestigste en Intelligentste music componist

Stephen Sondheim was de belangrijkste musicvernieuwer van de afgelopen halveeeuw. Niet de meest succesvolle – langniet. Hij schreef tekst en muziek voor zo’n vijftien musical swaar vanernieté éneenechetkas succesisgeweest. Maar hij was the best well – de verrassendste, de Intelligentste, de geestigste, de meest inventieve. The van de music of the hetbijuitstek commerciële genre was a variant of Sondheim de meester vandeniet-commerciële. Hijmaakte musical voorgev orderden.

Stephen Sondheim, geboren in New York in 1930, overturned op 91-jarigeleeftijd on November 26th.

De enige Sondheim-song die ooit een hit werd, is’Send in the clowns’. Maar zelfs Barbra Streisand, Judy Collins, Shirley Bassey en Frank Sinatra, die er goede zaken mee deden, hebben wel eens toegegeven dat ze de tekst, eerlijk gezegd, nauwelijks hadden begrepen. Certain figures in Sondheim Shreef die innumerably in the zijn musical Sondheim. Zo wemelt’Send by clown’ van theatrejargon omdat de song in de music A little night music (1973) het wrange relaas is van een oudere actrice die eindelijk denkt dat ze haar liefdesgeluk heeft gevonden, maar te horen krijgt dat haar minnaar zojuist voor een veel jongere vrouw heeft gekozen:Make my entrance again with my usual talent / convince my line / no one is there …In the context of en, krijgen ook de clowns hunbetekenis.

Dat zijn songs vooral moeten bijdragen aan de karaktertekening van zijn musicpersonages, is voor Sondheim altijd een eerste vereistegeweest. Dat verklaart ook de zelfkritiek die hij menigmaal heeft geuit op het kokette’I feel pretty’uit Westside story (1957) – een vindingrijke tekst vol binnenrijmen (regsvr)How attractive I feel is amazing”), Maruist daaromniet Passend. Een eenvoudig meisjeuit Puerto Rico datnog maar net de Engelse taal beheerst, zou haar blijdschap nooit zo eloquent verwoorden. “Dahl had ikmijn tekstschrijversijdelheid moeten onderdrukken,” Aldus Sondheim.

Westside story It was zijneersteling on Broadway. Eigenlijk had hijmeteen willendebuteren gemaakt in the musical waarvan hijtekstén muziek. Maar de kans de songteksten te mogen schrijven voor de briljante muziek van de grote Leonard Bernstein wilde hij niet late nlopen. En terecht: hetover weldigende makes van successful Westside story maakte de 27-jarige beginneling niet alleen beroemd, maar ookbe middeld.

Sindsdien heeft Sondheim echter bijna altijd zijn eigen muziekgeschreven. Soms waren daarin nog de vinnige ritmes te horen die bij vlagen aan Bernstein deden denken, maar ook was hij een meester in het maken van muziek in de sfeer van het tijdvak of de locatie waarin de voorstelling zichafspeelde. Zelf sprak hij van’pastiche’ – also f hij niets meer dan een vakkundig parodistwas. werkelijkheid leidde die muzikale lenigheid vaak tot een overtuigend samengaan van drama, tekst en muziek met een authentiekeklankkleur.

Behaagziek was allergic to Sondheim. Daarvoor waren zijn songs vaak te Grillig – hij schreef geen melodielijnen waarin de spelers zich wellustig kondenneervlijen. En voorts haddenzijn musical zeldeneen happy ending.Happy ending Zoara Into the forest, Al voltrokken in de pauzefinale, waarna de tweede helft liet zien welke levensgrote risico’s kunnen voortkomen uit het in vervulling gaan van ondoor dachtewensen.

Sondheim’s musical warns with veel opzichtenonvoorspelbaar. De eerste waarvoorhijteksténmusiekschreef, was Something strange happened on the way to the forum (1962), naar de oud-Griekse kluchten van Plautus. Later musical gingen onder meer over een New Yorkse dertiger die onder druk staat van zijn getrouwde vrienden om eenvaste relatie te beginnen (society), Depijnlijkereünie van vrouwen dies in de jaren dertig showmeisjes waren (folly), De opmars van de westerse invloed in het negentiende-eeuwse Japan (Pacific Overture), London een negentiende-eeuwse barbier die seriemoordenaar wordt (Sweeney Todd), Het gefantaseerde wordingsverhaal van het pointillistische schilderij Undimanche après-midi à l’Île dela Grande Jatte Van Georges Seurat (Sunday in the park with George) En een – uiteraard imaginaire – samenkomst van de negen mannen die in de laatste anderhalve eeuw een aanslag op een Amerikaanse President hebben gepleegd (Assassin).

Stephen Sondheim was everyone in the theater. Lose nummers schreef hijzelden. Een uitzondering vormde het door Madonna gezongen’sooner or later’ uit de film Dick tracy (1990) dat hem een ​​Oscar voor de beste filmson gopleverde. Dat was zo ongeveer de enige prijs die hij nog niet eerder hasont vangen. Terwijl hij toen al acht keer won the Tony Award. Op zijn tachtigste werd in New York zelfs een theater naar hemgenoemd. Wegens zijn onschatbare betekenis voor een makkelijk te onderschattent heatregenre.

Stephen Sondheim: de geestigste en Intelligentste music componist

Source link Stephen Sondheim: de geestigste en Intelligentste music componist

Back to top button